Mors, iudicium, caelum, purgatorium et infernus
Mors est finis peregrinationis terrenae et initium aeternitatis. Per mortem, anima a corpore separatur et coram Deo stat (CCC 1005-1014).
Sanctus Ioseph, patronus bonae mortis, in brachiis Iesu et Mariae mortuus esse creditur. Eius intercessio praecipue invocatur pro gratia mortis sanctae.
Iudicium particulare — Statim post mortem, unaquaeque anima iudicatur secundum opera sua et fidem (CCC 1021-1022).
Iudicium universale — In fine temporum, Christus in gloria veniet ad vivos et mortuos iudicandos (CCC 1038-1041).
Caelum — Status felicitatis supremae et definitivae. Qui in gratia Dei moriuntur et plene purificati sunt, cum Christo in aeternum vivunt (CCC 1023-1029).
Purgatorium — Status purificationis finalis eorum qui in gratia Dei moriuntur sed adhuc purificatione egent (CCC 1030-1032).
Infernum — Status definitivae separationis a Deo eorum qui in peccato mortali moriuntur sine paenitentia (CCC 1033-1037).
“In domo Patris mei mansiones multae sunt.” (Io 14,2)